خودم هم نمی فهمم ماجرا چیه. اگه می فهمیدم شاید کمکم می کرد برای تحلیل این شرایط مسخره.

توی این یک سال اخیر هیچ اتفاق خاصی نیفتاده، جز این که اواخر تابستون پیش،یه صبح از خواب پا شدم و احساس کردم دیگه نمی خام این باشم. که خسته شدم از این جا بودن، از مینا بودن.

حس کردم که باید فرار کنم... هیچ فرقی نمی کرد کجا... فقط فرار.

حالا که فکر می کنم، می بینم از وقتی دیدم از قوی بودن، خسته ام ،زندگیم بد وارونه شده. از وقتی فهمیدم  می خام فرار کنم،از دختر بودن،از خاهر بودن،از دوست بودن، از دوست داشته شدن.

بله! لابد برای همینه که همه چیز انقدر پیچیده شده.

برای همینه که تمام تلاشمو می کنم از هویتم فرار کنم. دلم می خاد برم جایی که کسی نشناسدم. جایی که با آدمای جدید دوست بشم. با کسایی که نمی دونن من قبلن چه طور زندگی کردم.

جایی که ازم انتظار نداشته باشن توی فیلم و کتاب و خبر به روز باشم.تنبل شدم شاید.

تمام این ماه ها فکر می کردم، امروز درست می شه ... هفته دیگه ... ماه دیگه ...

همه می گن که تو آدم خونه نشستن نیستی، اما کاش فرصت تجربه اشو داشتم. کاش می شد یک ماه برم خونه.مثلن همین حالا ها که فصل اناره.بخابم تا لنگ ظهر.بعد آفتاب تنبل پائیز بیفته تو اتاقم، بیدار شم و  از پنجره به درخت انار حیاط نگاه کنم و به هیچ چی فکر نکنم، به هیج کس.

کاش انقدر آلوده این دنیای دنی و قانون های کوفتیش نبودم. کاش بعضی چیزا انقدر محتوم نبود. کاش من انقدر بد نبودم.

این روزها یک سالی می شه که  هر روز دارم طوری زندگی می کنم که برای به دست آوردنش چند سال جون کندم. این یک سال دارم توی مسیری می رم که دیگه مقصدشو دوست ندارم. هر روز دارم بیشتر له می شم برای چیزی که یک ذره هم علاقه ای بهش ندارم.

ولی یک سال زیاد نیست برای تغییر مسیر؟ یعنی انقدر ترسو شدم. مینا کجاست؟ حس می کنم پیر شدم. دلم برای مینای کله خراب کله خر تنگ شده. دلم برای مینایی که " نشد " براش معنی نداشت تنگ شده.دلم برای دختری که  بعد از کلی گشتن و تغییر و تحول، بلد شده بود برای همه ی دردسرها زبون در بیاره، تنگ شده.

اگه هنوز یک کم، فقط یک کم از اون کله خرابی ها باقی مونده باشه ... فرار می کنم ... فرار می کنم به سرزمینی که هر چه قدر دلم بخاد توش گریه کنم و عیب نباشه ... هر چه قدر که بخام بدوم ... هر چه قدر بخام آشنا نبینم ... هر چه قدر بخام معمولی باشم ... معمولی معمولی ...

کاش انقدر خواب نبینم...

و ارض الله واسعه ...